6. Keçən il ATMdə sıra gözləyirdim.Məndən qabaq Yaşlı adamlar var idi.Birdən qoca kişilərdən biri arxaya doğru büdrədi və başı pozqazan köşkünün dəmirinə dəydi.Kişini qaldırdılar və gördüyüm qədərilə ciddi bir şey olmadı.Həmin gün yaşlanmağın ciddiyyətin anladım.Böyük ehtimalla kişi tək yaşayırdı (çünki əks halda pensiyasını çıxarmağa oğlu ya nəvəsini göndərərdi).Mənim muhtemel sonumu düşünməyə başladım :
Şəxsi baxımını edəcək qədər belə gücün qalmayıb, son enerjini toplayıb pensiyanı çıxarmağa gedirsən və başın gicəllənib yıxılırsan, nəsə olsa köməyə gələcək heç kim yoxdur, evə qayıdıb televizorda xəbərlərin sədası altında son pulunla aldığın quru zavod çörəyini çürümüş dişlərinlə yeməyə çalışırsan.
Ok.Bu levelə çatmamış ölsəm daha yaxşı olar.